عرفان يكي  است ،  معرفتش  از  لقاي  ما            عرفانيـان   صدا   بزننـد  چون  صداي     ما اول حسن  تو معني  عُرف  از  خدا   بخواه            وانگه  بگو  تو  شعر  به  طبع  و رضاي  ما ٭٭٭زِ علم  و  تجربه  كاري  نموده ام   ده سال             ز  علم  و تجربه   كارم   نموده ام    دنبـالكه كار  بيهوده  و  بي  تجربه غلط   گردد              ز  علم  و تجربه   كار  نكـو  كنم  ارسال٭٭٭بگفت  هاتف  غيبم  ،كه كار خود  بسپـار            هر  آنچه كار  بد و نيك  ديده اي، بشمـارهـر  آنچه  تجربه  كردي   به مدت  عمرت            بگـو  زِ   تجربه ات   بهـر   مردمان  بسيـار ٭٭٭به  راه   تجربه   آدم   رواسـت    كوشيـدن             به  راه  تجربه  آب  بق

عارف كسي  بُـوَد  ،كه  نظر  بر سخن كند           عارفـتر   آن كسي  ،كه   نكوتر سخن كند بسيار تر سخن  زِ  بشر بوده است  و  هست           اما  ، كه  محتواي   سخن  را  حَسَن  كنـد٭٭٭ عارف   كه  محتواي   سخن را نظر  كنـد            معني  و  محتواي  سخن   را  زِ   بـر  كنـدعارف كه  محتواي  سخن  را  نكوشناخت           نتوان  كه  محتواي   سخن  را  هـدر  كنـد٭٭٭هر  كس  به پاس  همت  عارف عمل نمود            از  كار  خير  عارف   دانـا    هنـر     نمود هر  كس  به مثل  عارف دانـا   عمل  كنـد            از  كار  سخت مردم  نادان   گـره  گشـود٭٭٭عارف  كه ترك  هر  سخن  معتبـر   نـكرد            خود آن سخن  به مردم  گـمره  اثـر  نـكرد  عارف  تمامـي  سخنش   با  بلاغت   است&n

هميشه حرف حق بگوبه هر زمان وهرمكان          هميشه  راه حق  بُرو  ، مَرو  به راه گمرهانرفيق  گمرهان  مشو ،  رفيق  دوستان  بشو           كه با تودوستي كندهمان خداي انس وجان٭٭٭    خـداي   لم يزلـي   را   نمي  توان     ديـدن           وليك  نام  بـزرگش    توان   كه   بشنيـدن خداي  فرد توانـا   كه قادر است  و حكيـم            طراز   حكمت  حق  ،  خلق حق بفهميدن ٭٭٭سپاس  نعمـت   حق  را  من  آنچه   بگزارم            زِ  صد  هزار ،   يكي  را  سپاس    نگزارمخوش آ نكه نعمت حق را كند  تمامي شكر            من  اين  قدر بتوانم  ،  فقط  كه    بشمارم٭٭٭اي  آنكه تو فكرت  به خداوند  چنين است            بشنو زِ من  آن فكر خداوند  نه  ا ين  استقدري   به  تأمل  بـه گراي   و  به     تفكر